Ten prooi aan de Spider Woman

In 2001 werd El beso de la mujer araña van Manuel Puig door El Mundo opgenomen in de top 100 van de beste Spaanstalige romans uit de twintigste eeuw. Het verhaal over twee mannen in een Argentijnse gevangenis werd dus niet toevallig bewerkt tot film, toneelstuk en musical. Het succes van het originele boek kan bezwaarlijk als graadmeter worden genomen voor het welslagen van de musicaladaptatie, maar toch stonden onze verwachtingen hoog gespannen wanneer we vorige week naar Amsterdam afzakten voor Kiss of the Spider Woman. En we werden niet teleurgesteld.

Door Sophie Peirsman | Scènefoto’s: Bob Bronshoff

Ster VOLSter VOLSter VOLSter VOLSter LEEGKiss of the Spider Woman heeft alles in huis om een goede musical te zijn. De oorspronkelijke makers zijn dan ook niet van de minsten. Het duo John Kander en Fred Ebb, bekend van musicalklassiekers als Chicago en Cabaret, schreef meeslepende songs overgoten met een opzwepend latinosausje. Het spannende script hebben we dan weer te danken aan Terrence McNally, schrijver van onder meer Master Class, A perfect Ganesh en Ragtime. Maar goed materiaal is niets waard wanneer het in de verkeerde handen valt. Gelukkig bleek Opus One de uitgelezen producent voor dit muzikale kleinood.

Wanneer we de theaterzaal in het voormalige buurthuis Het Zonnehuis binnengaan, kunnen we er moeilijk omheen: aan de kleinste details werd gedacht. Het decor – een gestileerd spinnenweb – loopt door tot in de zaal en zelfs de kussens op de banken achterin blenden volledig met hun omgeving. De spinnenvrouw heeft haar web klaar en wacht op haar prooi, zo lijkt het wel.

KissoftheSpiderWoman3_BobBronshoff

En we laten ons maar al te graag ten prooi vallen aan wat zich voor onze ogen ontspint. Het verhaal van Molina en Valentín, twee lotgenoten in een Argentijnse cel, blijft boeien. Aanvankelijk lijken de twee protagonisten elkaars tegengestelde te zijn. Valentín, een marxistische revolutionair, wil niets weten van spraakwaterval Molina, een homoseksuele etalagist. Maar te midden van de gruwel van het harde gevangenisleven, groeien ze langzaam maar zeker naar elkaar toe. Molina vertelt Valentín over zijn grote idool Aurora, een iconische actrice. De herinnering aan haar films is een vluchtoord uit de ellende, een venster op een gelukkiger leven. De filmscènes in Molina’s fantasie vloeien ingenieus over in de werkelijkheid. Slechts één van Aurora’s alter ego’s jaagt Molina angst aan: dat van de spinnenvrouw met haar dodelijke kus.

KissoftheSpiderwoman2_BobBronshoff

Het verhaal is niet de enige troef van deze voorstelling. Ook de cast blinkt uit op elk vlak. Er wordt niet alleen goed gezongen, maar ook de acteer- en dansprestaties zijn uitermate sterk. Alex Klaasen is een geboren Molina en René van Kooten heeft de fysiek en het stemgeluid om uitstekend weerwerk te bieden als de kwetsbare macho Valentín. Mike Reus, Roy Kullick, Bastiaan Sparnaay, Thomas Kuipers en Vlaming Michiel De Meyer mogen in de nevenrollen ook regelmatig op het voorplan treden.

KissoftheSpiderWoman5_BobBronshoff

Aan Aurora/de spinnenvrouw wordt glansrijk gestalte gegeven door Marjolein Teepen. Het Aanstormend Talent van 2003 is al langer klaar voor het grote werk en met deze rol geeft Teepen nog maar eens een indrukwekkend visitekaartje af. Of moeten we zeggen: rollen? De producent heeft er namelijk voor geopteerd om alle vrouwelijke personages door één en dezelfde actrice te laten vertolken. Een uitstekende keuze, zo blijkt. De personages van Aurora, de spinnenvrouw, Molina’s moeder en Valentíns geliefde Marta versmelten zo tot één vrouwenfiguur, object van verlangen, symbool van verleiding en vrijheid.

Kiss of the Spider Woman is een voorstelling waar duidelijk wat denkwerk aan vooraf is gegaan. Ook achter de schermen werd prima werk geleverd: Koen Van Dijk zet in zijn regie de spanningsboog goed strak, Chiara Re zorgt voor een verrassende, inventieve choreografie en de belichting van Benno Barends is een perfecte aanvulling op het decor. Met enkele spots wordt een gouden spinnenweb geweven en het moment waarop de schaduw van de spinnenvrouw zich – bijna dreigend – boven het publiek aftekent, heeft iets mystieks.

‘De belangrijkste functie van theater is het overbruggen van kloven veroorzaakt door verschil in religie, geslacht en in het bijzonder seksuele geaardheid’, aldus Terrence McNally. Missie volbracht. De spinnenvrouw heeft haar web klaar. Het wacht alleen op u.

Tickets voor Kiss of the Spider Woman zijn hier te bestellen (arachnofoben toegelaten).

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s